έλα άνοιξη, αργείς...

Πιάσαμε μέσα Φεβρουαρίου και μαθηματικά να το δω, πλησιάζει η άνοιξη... μ' αρέσει περισσότερο η άνοιξη, το καλοκαίρι, να είναι η ημέρα μεγαλύτερη στην τελική.

Μουσικά όλος ο χρόνος είναι διαθέσιμος για να ακούμε τα καλοκαίρια που έχει να μας δώσει, αυτή.... Υπάρχει μια διαφορά στο πως και τι ακούς μετά από μια απεργία-πορεία διαμαρτυρίας, σε ένα πρώτο-δεύτερο τραπέζι πίστα και από το να ακούς στο ιντερνέτ πλέον ραδιόφωνο κάποιους στίχους και μελωδίες που σε ψυχαγωγούν πραγματικά και έχεις το μαχαίρι σου μόνο για να καθαρίζεις φρούτα... Ως χώρα έχουμε θέματα πολλά, ως πόλη των Γρεβενών μια υποψηφιότητα για το ποιο τραγούδι θα μας εκπροσωπήσει στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό... Προετοιμασίες, προβλέψεις για τον νικητή και άλλες ανοησίες που θυμίζουν θέαμα για άσχετη γιορτή θα μας κάνουν να ξεχαστούμε και θα μας δώσουν δύναμη για το αύριο... Κάποιοι θα τρίβουν τα χέρια τους, όπως γίνεται πάντα με κίνηση που περιέχει αηδίες και εμείς θα συνεχίσουμε τον ύπνο του δικαίου μέχρι αύριο.... το αύριο όμως δεν θα είναι ίδιο, θα έχει μια υποψηφιότητα στην ευρώπη, χωρίς να προβληματίζει όσο θα έπρεπε αν έχει αξία.... 

ώρες, ώρες η ελλάδα μου μοιάζει γειτονιά... παλιά θυμάμαι τον γκάλη που μας οδηγούσε, σαν πρόβατα στις τηλεοράσεις, μετά την τόλμη και γοητεία, μετά την ανατροπή στο μέγκα, τώρα τα τούρκικα σήριαλ και ακολουθεί η πλύση εγκεφάλου με το alcohol is free... 

όπως φαίνεται ο άπειρος χρόνος που μου δίνει η ανικανότητα μου να εργαστώ σε ένα σούπερ μάρκετ με τις ευλογίες του κάθε άχρηστου πολιτικού με κάνει να βγάζω συμπεράσματα που με τοποθετούν μια ταμπέλα του, ίσως και δεν...      

μαζί με τους σ.π.ε. που κατέβηκαν από την σκηνή, κατέβηκε και η αξιοπιστία της ελ.ας...

περίεργη η αντίδραση της ελληνικής αστυνομίας στην συναυλία των Σ.Π.Ε. σε μαγαζί της πόλης των Γρεβενών... η συναυλία των Σ.Π.Ε. είχε ξεκινήσει στις δέκα και μισή περίπου, το βράδυ της Παρασκευής 4 Ιανουαρίου, όταν δύο αστυνομικοί, εκτελώντας διαταγές προφανώς, κατέβασαν το ιστορικό συγκρότημα από την σκηνή... η αιτία για την οποία σταμάτησαν την συναυλία οι δημόσιοι υπάλληλοι, ήταν πως το κατάστημα δεν είχε άδεια... φυσικά και απαιτείτε η σχετική άδεια από ένα μαγαζί για να μπορεί να κάνει συναυλίες, μα εδώ έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά... γινόμαστε θεατές συχνά σε συναυλίες που όχι μόνο αμφιβόλου νομιμότητας είναι, αλλά ολοφάνερης ηχορύπανσης και η αστυνομία σφυρίζει αδιάφορα,,, οι Σ.Π.Ε. αξίζουν καλύτερη συμπεριφορά και απέκτησαν το δικαίωμα, να είναι άξιοι σεβασμού... είναι ηλίου φαεινότερο πως αν είχαμε να κάνουμε με μπουζούκια, κλαρίνα η συναυλία θα είχε ολοκληρωθεί και για αυτό τον λόγο ένα "γιατί" αδικίας περιφέρεται στην ατμόσφαιρα... πιστεύω πως υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες ο υπεύθυνος για τον πολιτισμό της πόλης να γνώριζε για την κίνηση αυτή των οργάνων της τάξης.... στην περίπτωση που κάνω λάθος εύχομαι καλή αρχή στη νέα στάση της ελ.ας και της δημοτικής αρχής απέναντι σε όλα...

υ.σ. αναρωτιέμαι πόσοι γνωρίζουμε τον τρόπο που εκμεταλλεύτηκε η Μ.Βρετανία τους punk, sex pistols... 

zz top - la futura

Μόνο αδιάφορο δεν με αφήνει το νέο πως οι zz top έχουν καινούργιο δίσκο. Η αμερικανική μπάντα που ιδρύθηκε στο Χιούστον το 1969 είναι πολύ δημοφιλής στην Ελλάδα. Στα Γρεβενά του '80 σε μια πόλη που από τα εστιατόρια μέχρι τα μπαρ άκουγες κάτι σε λα μινόρε, οι νότες των zz top ξεπρόβαλαν πότε πότε σαν ηλιαχτίδα στο παραθυρόφυλλο από μουσικές συλλογές φίλων, γνωστών. Δύο είδη μουσικής διακρίνονται από την πρώτη στιγμή που ακούμε την μπάντα με τα "μούσια χαλιά" , μπλουζ-ροκ και μετά από αρκετό ψάξιμο μπούγκι και χαρντ ροκ.
Από το πρώτο τραγούδι του δίσκου La Futura, gotsta get paid, οι zz top καταφέρνουν και κάνουν τα αυτιά μου να συμπεριφέρονται λες και ακούνε ψιθυριστά κοινωνικά σχόλια του Κωνσταντίνου Τζούμα. Απίστευτη κιθάρα και εξαιρετική φωνή για τους zz top στο La futura, τίτλος του νέου δίσκου, που αποτελείτε από δέκα μπλουζ, ροκ τραγούδια που σε παραπέμπουν σε μια πολύ ευχάριστη ώρα με το ενδεχόμενο του reapet να παίζει πολύ σοβαρά.
Οι zz top είναι οι billy gibbons κιθάρα-φωνή, frank beard ντραμς και dusty hill μπάσο-φωνή, έχουν κυκλοφορήσει δεκαπέντε δίσκους με το πρόσφατο La Futura να δέχεται αυστηρές κριτικές για κουρασμένες συνθέσεις, όπως και να έχει για εμένα είναι μια δισκογραφική δουλειά που αξίζει το χρόνο ώστε να τον ακούσω και να τον ξανά ακούσω....

100 χρόνια ελεύθερα, μυαλά

Το Σάββατο στις δεκατρείς του Οκτώβρη έχουμε την επέτειο της απελευθέρωσης των Γρεβενών από τους Τούρκους. Εκδηλώσεις ετοιμάζονται για να τιμήσουμε τον αγώνα των ανθρώπων που δώσανε τα πάντα για να απολαμβάνουμε την όποια ελευθερία μας αφήνουν να έχουμε οι νεοέλληνες.
Οι μαγαζάτορες των νυχτερινών μαγαζιών θα τρίβουν τα χέρια τους όταν στα ακούσματα τραγουδιών, που πιο πολύ θα θύμιζαν απελευθέρωση τουρκικής πόλης, ο κόσμος θα εκστασιάζεται και θα επιδίδεται σε χορούς που θα ζήλευαν μαγαζιά της Κωνσταντινούπολης.
Και όμως δεν είναι τόσο χάλια η κατάσταση, υπάρχει ευτυχώς κόσμος που ψάχνει, προβληματίζεται περισσότερο και αυθόρμητα οι πράξεις του έχουν μια λογική συνέχεια.
Φανταστείτε μια παρέα την ημέρα της επετείου να βρεθεί στο πνευματικό κέντρο να παρακολουθεί  εκδηλώσεις, πολιτιστικών συλλόγων και λίγο μετά, να μεταφερθεί σε ένα χώρο και να τα δίνει όλα σε διασκευές του Λε-Πα από δισκογραφία των γειτόνων μας, κάνει νόημα; Για μένα, όχι.
Η γνώμη μου είναι πως Έλληνας δεν είναι αυτός που παίζει τα παιχνίδια της εξουσίας, αυτός που ωραιοποιεί μια κατάσταση αλλά ο ρεαλιστής, αυτός που εννοεί τα λόγια του. Θυμάμαι πόσο με ενοχλούσε στις εκδηλώσεις του πολυτεχνείου οι κεντροαριστεροί και καλά απαγόρευαν, σε ανθρώπους με διαφορετική ιδεολογία, να τιμήσουν την 17 Νοέμβρη. Γιατί ρε φίλε; Τι εκπροσωπείτε εσείς που δεν αφήνεται να τιμήσει ο κόσμος τους συμπατριώτες που δώσανε την ζωή τους για την Ελλάδα; Ανόητοι, περίεργοι και άλλα πολλά, είναι η γνώμη μου και πολύ δύσκολα να αλλάξει και ερχόμαστε στο σήμερα. Πως θα γιορτάσει η πόλη το βράδυ του Σαββάτου την επέτειο; Θα είναι έτοιμοι οι ηλίθιοι να πετάξουν μανδύες του αναρχικού και του δήθεν σε Έλληνες που σέβονται την ιστορία τους και αυτοί θα τουρκοφέρνουν έχοντας την πόζα "είμαι φίλος της εξουσίας, μετράω¨;
Ευτυχώς είμαι σίγουρος για κάποιες κοινωνικές ομάδες που θα κάνουν την βόλτα τους ως κοσμοπολίτες, θα απολαύσουν γεύσεις στα υπέροχα μαγαζιά της πόλης και θα ακούσουν μουσικές που συνάδουν με την Ελληνική τροχιά.... εγώ θα ακούω την κορυφαία μπάντα των γρεβενών, υποσύστημα
dj γιώργος K

η μουσική φτάνει για όλους...

Από το μάϊο έχω να γράψω στο 3x3radio.blogspot και kapagerof.blogspot.gr πλέον... Λίγο η εξαφάνιση του 3x3, λίγο τα παιδιά που ήρθαν για καλοκαίρι στην πόλη είχαν αποτέλεσμα να μη θέλω να γράψω λέξη... Όλο αυτόν τον καιρό, έκανα τις βόλτες μου, επισκέφτηκα πόλεις σε όλη την ελλάδα... η μουσική που άκουσα δεν είχε να μου δώσει κάτι έτσι και γω επέλεγα τα μαγαζιά που έπρεπε να κάνω έρευνα πριν τα βρω, για το αυτονόητο δηλαδή να ακούσω σωστή μουσική... εντάξει, θα μου πεις, έλα βρε αδερφέ τώρα, εντάξει εντάξει δε μιλάω σε εσένα.... τόσο δύσκολο είναι δηλαδή όταν πίνεις ένα καφέ το πρωί, όταν ξεφυλλίζεις την εφημερίδα σου το μεσημέρι όταν πίνεις μια μπύρα το ηλιοβασίλεμα να ακούμε μια αντικειμενικά σωστή μουσική, έναν αντικειμενικά σωστό ήχο... στα γρεβενά στην πόλη που κατοικώ, τα μαγαζιά την ημέρα παίζουν πολύ καλύτερη μουσική από τις αθήνες και τις θεσσαλονίκες και αυτό δείχνει και σημαίνει πολλά, που είμαι σίγουρος πως δεν είναι αναγκαίο να τα αναλύσω... τα βράδια άθλια παντού όπου κι αν πήγα, αλλά και για αυτό δεν είναι ώρα για πολύ μπλα μπλ μπλ... Λοιπόν, εν κατακλείδι, ξύπνα αύριο πήγαινε στο δισκάδικο πάρε το Algiers από Calexico και το Once Sometime από Cayetano και θα με βοηθήσεις να σου δώσω να καταλάβεις πολλά από αυτά που θέλω να σου πω... Το Algiers το άκουσα καθώς περπατούσα στο Άλσος Θεοδωρίδη και οι εκπλήξεις διαδεχόταν η μια την άλλη...αρμονία που δημιουργούσε για εμένα, έξοχο ηχητικό περιβάλλον και με συνδυασμό την φύση μου δίνανε αποτέλεσμα το, ακαταμάχητο... ο επόμενος περίπατος στο Άλσος με το mp3 μου θα είναι με το Once Sometime του Cayetano στα ακουστικά. και δεν θα είναι η πρώτη...

Κ.ΒΗΤΑ - χρυσαλλίδα

Περίμενα να περάσει κάποιο διάστημα από την κυκλοφορία του νέου δίσκου του κ βήτα και έπειτα να διατυπώσω την γνώμη μου για την χρυσαλλίδα, που είναι και ο τίτλος του άλμπουμ.

Οι ήχοι του κ βήτα είναι ηλεκτρονικοί, pop, ανάλαφροι κάτι που μπορεί να μας κάνει να ακούμε τον δίσκο ώρες ατελείωτες δίχως να πλήττουμε.

Σε περίπτωση που αρχίσατε από τώρα να οργανώνεται τις καλοκαιρινές σας αποδράσεις και ψάχνεται πως θα γίνουν περισσότερο διασκεδαστικές πάρτε μαζί σας και την χρυσαλλίδα, είμαι σίγουρος πως θα γίνει πολύ καλή παρέα.

Η χρυσαλλίδα έχει δεκατρία αέρινα track που το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι καταρχήν πότε θα τα ακούσεις σε επανάληψη και στη συνέχεια σου δίνει άπειρες επιλογές. Δημιουργεί κλίμα για έναν όμορφο διάλογο, ξεκουράζει σκέψεις, χρωματίζει το χρόνο και μπορεί πολλά ακόμη.

Η νέα δισκογραφική δουλειά του κ βήτα κυκλοφορεί από την inner ear records σε cd/βινύλιο/itunes.

Στο εξώφυλλο ένας άντρας και μια γυναίκα αράζουν στο σπίτι με την μπλε πισίνα όπου ο ενθουσιασμός για την εξέλιξη συνοδεύτηκε από εκρηκτικότητα και μεγάλη κατανάλωση whiskey του άντρα και άδοξο τέλος με μια θλίψη για την γυναίκα.

Ο κ βήτα γεννήθηκε στην Μελβούρνη της Αυστραλίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε ιστορία τέχνης και ζωγραφική στην Μελβούρνη. Στην Αθήνα σπούδασε γραφικές τέχνες.

Ο κ βήτα το 1992 μέχρι σήμερα συνθέτει μουσική για την δισκογραφία των στέρεο νόβα στη αρχή και για την προσωπική του στην συνέχεια ενώ παράλληλα γράφει μουσική για το θέατρο, το χορό, τον κινηματογράφο. 'Έχει παρουσία σε εικαστικά, με προσωπικές εκθέσεις και συμμετοχές.

http://www.kbhta.gr/

dj giorgos k, 3x3.