Πιάσαμε μέσα Φεβρουαρίου και μαθηματικά να το δω, πλησιάζει η άνοιξη... μ' αρέσει περισσότερο η άνοιξη, το καλοκαίρι, να είναι η ημέρα μεγαλύτερη στην τελική.
Μουσικά όλος ο χρόνος είναι διαθέσιμος για να ακούμε τα καλοκαίρια που έχει να μας δώσει, αυτή.... Υπάρχει μια διαφορά στο πως και τι ακούς μετά από μια απεργία-πορεία διαμαρτυρίας, σε ένα πρώτο-δεύτερο τραπέζι πίστα και από το να ακούς στο ιντερνέτ πλέον ραδιόφωνο κάποιους στίχους και μελωδίες που σε ψυχαγωγούν πραγματικά και έχεις το μαχαίρι σου μόνο για να καθαρίζεις φρούτα... Ως χώρα έχουμε θέματα πολλά, ως πόλη των Γρεβενών μια υποψηφιότητα για το ποιο τραγούδι θα μας εκπροσωπήσει στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό... Προετοιμασίες, προβλέψεις για τον νικητή και άλλες ανοησίες που θυμίζουν θέαμα για άσχετη γιορτή θα μας κάνουν να ξεχαστούμε και θα μας δώσουν δύναμη για το αύριο... Κάποιοι θα τρίβουν τα χέρια τους, όπως γίνεται πάντα με κίνηση που περιέχει αηδίες και εμείς θα συνεχίσουμε τον ύπνο του δικαίου μέχρι αύριο.... το αύριο όμως δεν θα είναι ίδιο, θα έχει μια υποψηφιότητα στην ευρώπη, χωρίς να προβληματίζει όσο θα έπρεπε αν έχει αξία....
ώρες, ώρες η ελλάδα μου μοιάζει γειτονιά... παλιά θυμάμαι τον γκάλη που μας οδηγούσε, σαν πρόβατα στις τηλεοράσεις, μετά την τόλμη και γοητεία, μετά την ανατροπή στο μέγκα, τώρα τα τούρκικα σήριαλ και ακολουθεί η πλύση εγκεφάλου με το alcohol is free...
όπως φαίνεται ο άπειρος χρόνος που μου δίνει η ανικανότητα μου να εργαστώ σε ένα σούπερ μάρκετ με τις ευλογίες του κάθε άχρηστου πολιτικού με κάνει να βγάζω συμπεράσματα που με τοποθετούν μια ταμπέλα του, ίσως και δεν...
