Στην παρουσίαση του fuit στις αυλές έπαιξαν ζωντανά δυο μπάντες που έκαναν κατάθεση ψυχής και ροκάραν πολύ ωραία। Όπως κάνουν πάντα τα παιδιά των Γρεβενών. Μπορούμε ίσως πλέων να μιλάμε για μια γρεβενιώτικη μουσική σκηνή που προσπαθεί και κινείται. Συμπεριλαμβάνω βέβαια στις σκέψεις μου και τα δικά μας τα παιδιά που ζουν και διαπρέπουν στις μουσικές σκηνές άλλων πόλεων. Κι αυτό γιατί τα απόδημα γρεβενιωτόπουλα δεν παραλείπουν σε κάθε ευκαιρία να τριγυρνάν στις γειτονιές που μεγάλωσαν και αγάπησαν και πάντα φτιάχνονται να παίζουν τις μουσικές τους στην πόλη τους.
Δεν τους ακούμε όμως συχνά. Κι απορώ. Τα τελευταία χρόνια όποτε είδα live γρεβενιώτικου συγκροτήματος ή άκουσα τζαμάρισμα τοπικών μουσικών , πραγματικά ενθουσιάστηκα. Έχουμε πολύ καλούς και ωραίους μουσικούς . Αυτή τη στιγμή που μιλάμε όμως είμαστε σίγουροι ότι θα τους δούμε ζωντανά μόνο στις προσπάθειες που γίνονται στον τεχνοχώρο ΦΟΡΑ και στη μανιταρογιορτή τον Αύγουστο. Κρίμα ...
Γιατί μπάντες σαν τους Bayltsa Band είναι λίγες στα βαλκάνια.
Όπως και μαγικές φωνές σαν της Μαρίας Παπαγεωργίου.
Ή μήπως ροκάρουν πιο δυνατά απ’το Υποσύστημα και τους Σ.Π.Ε. πολλοί άλλοι ?
Αποκλείεται. Αυτοί οι τύποι παίζουν πάντα λες και πρόκειται για το τελευταίο τους live στο σταυροδρόμι του διαβόλου ( βλέπε cult ταινία « Crossroads »).
Και τι να πεί κανείς για μουσικούς με τις γνώσεις και την τεχνική του Γ.Κωνσταντινίδη, του Σ.Κώττα, του Τ.Κιτσούλη, του Ν.Μπέλτσιου, του Σ.Μήτσιαλου και λοιπών άλλων που είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε ακούγοντας τους να παίζουν τις μουσικές τους ή απλά να μιλάνε και να μαθαίνουμε τόσα πράγματα απ’αυτούς.
Μας επηρέασαν πολύ θετικά όλοι οι προαναφερθέντες και είμαστε πραγματικά τυχεροί που κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Κι ενέπνευσαν ίσως και ένα σωρό μουσικούς με σοβαρές προοπτικές εξέλιξης όπως π.χ. το group της Νάγιας Σιούλη
( μια μπάντα που βλέπει το rock n’ roll με πολύ φρέσκο μάτι ) και άλλα νεανικά συγκροτήματα που ξεπηδάν ξαφνικά , σαν κι αυτό που έκλεισε την παρουσίαση του fuit .
Τότε γιατί ακούμε όλους αυτούς τους υπέροχους καλλιτέχνες 1 , 2 φορές το χρόνο μοναχά ? Μήπως δεν έχουν κοινό ?
Έχουν και παραέχουν και αποδεικνύεται αυτό περίτρανα όποτε (όπου) εμφανίζονται.
Από τις μουσικές σκηνές της Αθήνας, της Σαλονίκης, της Κων/πολης , του Λονδίνου, μέχρι το « Πάρκο Δερύλλα » στο υπέροχο Grevena Rocking Festival.
Ένα φεστιβάλ που κάλυπτε στο ακέραιο τη δίψα που έχουμε οι περισσότεροι στα ηλιόλουστα Γρεβενά. Δίψα για ομορφιά . Δίψα για επικοινωνία . Δίψα για καινούργιες εικόνες , μουσικές , επαφές. Το κράμα που δημιουργήθηκε από τους ντόπιους μουσικούς και τους φιλοξενούμενους καλλιτέχνες ήταν το καλύτερο αναψυκτικό για την ακόρεστη δίψα του μυαλού και της ψυχής μας.
Ακούσαμε , μάθαμε , μιλήσαμε, τριφτήκαμε, γεμίσαμε.
Όπως και στο υπέροχο φεστιβαλάκι κάτω απ’το ρολόι.
Άλλα όπως όλες οι ωραίες πρωτοβουλίες στη πόλη μας είχαν κι αυτές ένα άδοξο τέλος.
Ίδει χρημάτων?
Δε νομίζω . Λεφτά για πολιτισμό στην Ελλάδα πάντα υπάρχουν . Διαθέσεις κι ανοιχτά μυαλά δεν υπάρχουν πάντα . Όταν είδα από τότε να έρχονται στην πόλη με τη σφραγίδα του δήμου κάποιες ακριβές και καλές θεατρικές και μουσικές παραγωγές άλλα και κάτι αηδιαστικά RN’B live ( Το αφήνω ασχολίαστο αυτό Γιάννη μου γιατί θα μας παν όντως φυλακή στο τέλος… ) πιστεύω ότι κάποιο υποτυπώδες έστω budjet υπάρχει και στα Γρεβενά . Αυτό που δεν θέλω να πιστέψω είναι ότι η πόλη μας διάλεξε να στηρίξει μόνο αυτά τα εγχειρήματα αντί τα δικά της παιδιά.
Γιατί κάθε συναυλία με γρεβενιώτες μουσικούς είναι και μια πράξη στήριξης προς αυτούς ( ψυχολογικής άλλα και οικονομικής ).
Και αυτοί οι άνθρωποι έχουν ανάγκη την τοπική στήριξη για να συνεχίσουν με όρεξη το υπέροχο έργο τους . Δεν μπορεί να αναγνωρίζονται πανελληνίως άλλα η πόλη τους να τους έχει σαν φτωχούς συγγενείς και να μη τους ακούμε ποτέ , ούτε καν στα Ανακωτάρια που ήτανε πραγματικά πολύ μπροστά μουσικά. Για να πας μπροστά όμως πρέπει να κοιτάξεις πρώτα χαμηλά . Και στα του οίκου σου.
Ο γράφων παρουσίασε στην Αθήνα ένα σχήμα με Γρεβενιώτες μουσικούς που αναβίωσαν το ‘’ Ρεμπέτικο ‘’ του Κ.Φέρρη και γέμισε ένα κεντρικό σινεμά 200 θέσεων όπου πάθαν όλοι τη πλάκα τους . Μέχρι και στις ειδήσεις της ΝΕΤ παίχτηκε το ανάλογο θέμα με γενικό τίτλο ‘’ Ρεμπέτικο Ροκ ‘’ .
Οι τοπικές αρχές κι οργανώσεις αλλα και επιχειρήσεις γιατί δεν τολμούν τέτοια εγχειρήματα με Γρεβενιώτες μουσικούς ;
Μάλλον γιατί έναν διάσημο μουσουργό και ενίοτε πρώην Υπουργό μπορείς να τον πας για αρνίσια παιδάκια στην πλατεία .
Ενώ το Γρεβενιώτικο φρικιό με το λοφίο που να το πάς ; Το πολύ πολύ να σε πάει στον Κούκο για μπύρες . Οπότε προτιμάς να πληρώσεις τον κούκο για αηδόνι…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου