moby - destroyed

Τον Μάϊο κυκλοφόρησε το δέκατο άλμπουμ του moby. Ο τίτλος της τελευταίας του δουλειάς, destroyed, είναι εμπνευσμένος από τον moby, όταν σε ένα αεροδρόμιο υπήρχε προειδοποίηση πως οι αποσκευές που δεν συνοδεύονται θα καταστρέφονται, η φωτογραφία στο εξώφυλλο του άλμπουμ έχει τραβηχτεί από τον ίδιο. Τα τραγούδια είναι για άδειες πόλεις στις δύο και μισή τα ξημερώματα, λέει ο Moby που έρχεται στο θέατρο γης, Θεσσαλονίκη 23 Ιουνίου. Ο Moby είναι ένας performer που αποθεώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο σε συναυλίες και σε φεστιβάλ όπου συμμετέχει ως πρώτο όνομα, στην ελλάδα λατρεύεται στην κυριολεξία... το 3x3radio ακούει το destroyed γιατί το υλικό του είναι κάτι σαν ένα μικρό μουσικό θαύμα....

ΣΠΕ - Το δεύτερο χτύπημα

Την παρασκευή 17 Ιουνίου μια ημέρα πριν την επίσημη παρουσίαση του άλμπουμ της μπάντας στο Rock Cafe, ΣΠΕ - Το δεύτερο χτύπημα, το 3x3 θα έχει την χαρά να φιλοξενήσει το συγκρότημα στο στούντιο του ραδιογφωνικού σταθμού mixfm και την ευκαιρία να μάθει την άποψη των συντελεστών του νέου cd για την μουσική, την πειρατεία, επίσης για τις εμφανίσεις τους και πολλά άλλα. Παρασκευή στις 20:00, 3x3 από την συχνότητα του Mixfm 102.2.

Η πρόφατη κυκλοφορία αλμπουμ των Gus Gus από το Ρέκιαβικ είναι μια πολύ καλή επιλογή δίσκου, ηλεκτρονικής μουσικής. Χαοτικοί ήχοι, γήινοι ρυθμοί, pop μουσική συνχωνευμένα groove funky στοιχεία και ωραία φωνητικά κάνουν διασκεδαστικό τον πολύτιμο χρόνο των φίλων της μουσικής. Οι Ισλανδοί που στην ουσία αποτελούν μια κολεκτίβα διαφόρων ειδικοτήτων, ηθοποιοί, φωτογράφοι, κινηματογραφιστές, χορευτές και μουσικοί μας χαρίζουν στον δίσκο τους με τίτλο arabian horse δέκα τραγούδια... καλή διασκέδαση

airplay 3x3

1. p.j.harvey - bitter branches

2. r.e.m. - discovered

3. the pierces - you'll be mine

4. tim booth - all about time

5. grematik - in this world

6. ormatie - american girl

7. mo horizons - back to melbourne

8. sade - still in love with you

9. charlatans - my beautifull friend

10. imaani - found my light

δεν μιλάμε για δήθεν, περίπου και κάτι απο μουσική... μιλάω για το υποσύστημα

Είναι απο εκείνες τις βραδιές που τις θυμάσαι για καιρό.... όσοι βρεθήκανε στην συναυλία του group υποσύστημα κατάλαβαν πόσο σημαντικοί είναι αυτοί οι μουσικοί και πόσο ξεχωριστη βραδιά βιώσαμε για χάρη τους... όλη η συναυλία χάι λάιτ με τραγούδια δικά τους αλλά και εκτός δισκογραφίας του συγκροτήματος, με καθαρούς rock en' roll ρυθμούς, με reggae ska ήχους δημιούργησαν μια υψηλού επιπέδου πρόταση για διασκέδαση στην πόλη μας... περιμένουμε πως και πως την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου και με ανυπομονησία το επόμενο live... μπράβο παίδες

« Ειν’ η δίψα που σε κρατάει ζωντανό… »

Στην παρουσίαση του fuit στις αυλές έπαιξαν ζωντανά δυο μπάντες που έκαναν κατάθεση ψυχής και ροκάραν πολύ ωραία। Όπως κάνουν πάντα τα παιδιά των Γρεβενών. Μπορούμε ίσως πλέων να μιλάμε για μια γρεβενιώτικη μουσική σκηνή που προσπαθεί και κινείται. Συμπεριλαμβάνω βέβαια στις σκέψεις μου και τα δικά μας τα παιδιά που ζουν και διαπρέπουν στις μουσικές σκηνές άλλων πόλεων. Κι αυτό γιατί τα απόδημα γρεβενιωτόπουλα δεν παραλείπουν σε κάθε ευκαιρία να τριγυρνάν στις γειτονιές που μεγάλωσαν και αγάπησαν και πάντα φτιάχνονται να παίζουν τις μουσικές τους στην πόλη τους.

Δεν τους ακούμε όμως συχνά. Κι απορώ. Τα τελευταία χρόνια όποτε είδα live γρεβενιώτικου συγκροτήματος ή άκουσα τζαμάρισμα τοπικών μουσικών , πραγματικά ενθουσιάστηκα. Έχουμε πολύ καλούς και ωραίους μουσικούς . Αυτή τη στιγμή που μιλάμε όμως είμαστε σίγουροι ότι θα τους δούμε ζωντανά μόνο στις προσπάθειες που γίνονται στον τεχνοχώρο ΦΟΡΑ και στη μανιταρογιορτή τον Αύγουστο. Κρίμα ...

Γιατί μπάντες σαν τους Bayltsa Band είναι λίγες στα βαλκάνια.

Όπως και μαγικές φωνές σαν της Μαρίας Παπαγεωργίου.

Ή μήπως ροκάρουν πιο δυνατά απ’το Υποσύστημα και τους Σ.Π.Ε. πολλοί άλλοι ?

Αποκλείεται. Αυτοί οι τύποι παίζουν πάντα λες και πρόκειται για το τελευταίο τους live στο σταυροδρόμι του διαβόλου ( βλέπε cult ταινία « Crossroads »).

Και τι να πεί κανείς για μουσικούς με τις γνώσεις και την τεχνική του Γ.Κωνσταντινίδη, του Σ.Κώττα, του Τ.Κιτσούλη, του Ν.Μπέλτσιου, του Σ.Μήτσιαλου και λοιπών άλλων που είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε ακούγοντας τους να παίζουν τις μουσικές τους ή απλά να μιλάνε και να μαθαίνουμε τόσα πράγματα απ’αυτούς.

Μας επηρέασαν πολύ θετικά όλοι οι προαναφερθέντες και είμαστε πραγματικά τυχεροί που κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Κι ενέπνευσαν ίσως και ένα σωρό μουσικούς με σοβαρές προοπτικές εξέλιξης όπως π.χ. το group της Νάγιας Σιούλη

( μια μπάντα που βλέπει το rock n’ roll με πολύ φρέσκο μάτι ) και άλλα νεανικά συγκροτήματα που ξεπηδάν ξαφνικά , σαν κι αυτό που έκλεισε την παρουσίαση του fuit .

Τότε γιατί ακούμε όλους αυτούς τους υπέροχους καλλιτέχνες 1 , 2 φορές το χρόνο μοναχά ? Μήπως δεν έχουν κοινό ?

Έχουν και παραέχουν και αποδεικνύεται αυτό περίτρανα όποτε (όπου) εμφανίζονται.

Από τις μουσικές σκηνές της Αθήνας, της Σαλονίκης, της Κων/πολης , του Λονδίνου, μέχρι το « Πάρκο Δερύλλα » στο υπέροχο Grevena Rocking Festival.

Ένα φεστιβάλ που κάλυπτε στο ακέραιο τη δίψα που έχουμε οι περισσότεροι στα ηλιόλουστα Γρεβενά. Δίψα για ομορφιά . Δίψα για επικοινωνία . Δίψα για καινούργιες εικόνες , μουσικές , επαφές. Το κράμα που δημιουργήθηκε από τους ντόπιους μουσικούς και τους φιλοξενούμενους καλλιτέχνες ήταν το καλύτερο αναψυκτικό για την ακόρεστη δίψα του μυαλού και της ψυχής μας.

Ακούσαμε , μάθαμε , μιλήσαμε, τριφτήκαμε, γεμίσαμε.

Όπως και στο υπέροχο φεστιβαλάκι κάτω απ’το ρολόι.

Άλλα όπως όλες οι ωραίες πρωτοβουλίες στη πόλη μας είχαν κι αυτές ένα άδοξο τέλος.

Ίδει χρημάτων?

Δε νομίζω . Λεφτά για πολιτισμό στην Ελλάδα πάντα υπάρχουν . Διαθέσεις κι ανοιχτά μυαλά δεν υπάρχουν πάντα . Όταν είδα από τότε να έρχονται στην πόλη με τη σφραγίδα του δήμου κάποιες ακριβές και καλές θεατρικές και μουσικές παραγωγές άλλα και κάτι αηδιαστικά RN’B live ( Το αφήνω ασχολίαστο αυτό Γιάννη μου γιατί θα μας παν όντως φυλακή στο τέλος… ) πιστεύω ότι κάποιο υποτυπώδες έστω budjet υπάρχει και στα Γρεβενά . Αυτό που δεν θέλω να πιστέψω είναι ότι η πόλη μας διάλεξε να στηρίξει μόνο αυτά τα εγχειρήματα αντί τα δικά της παιδιά.

Γιατί κάθε συναυλία με γρεβενιώτες μουσικούς είναι και μια πράξη στήριξης προς αυτούς ( ψυχολογικής άλλα και οικονομικής ).

Και αυτοί οι άνθρωποι έχουν ανάγκη την τοπική στήριξη για να συνεχίσουν με όρεξη το υπέροχο έργο τους . Δεν μπορεί να αναγνωρίζονται πανελληνίως άλλα η πόλη τους να τους έχει σαν φτωχούς συγγενείς και να μη τους ακούμε ποτέ , ούτε καν στα Ανακωτάρια που ήτανε πραγματικά πολύ μπροστά μουσικά. Για να πας μπροστά όμως πρέπει να κοιτάξεις πρώτα χαμηλά . Και στα του οίκου σου.

Ο γράφων παρουσίασε στην Αθήνα ένα σχήμα με Γρεβενιώτες μουσικούς που αναβίωσαν το ‘’ Ρεμπέτικο ‘’ του Κ.Φέρρη και γέμισε ένα κεντρικό σινεμά 200 θέσεων όπου πάθαν όλοι τη πλάκα τους . Μέχρι και στις ειδήσεις της ΝΕΤ παίχτηκε το ανάλογο θέμα με γενικό τίτλο ‘’ Ρεμπέτικο Ροκ ‘’ .

Οι τοπικές αρχές κι οργανώσεις αλλα και επιχειρήσεις γιατί δεν τολμούν τέτοια εγχειρήματα με Γρεβενιώτες μουσικούς ;

Μάλλον γιατί έναν διάσημο μουσουργό και ενίοτε πρώην Υπουργό μπορείς να τον πας για αρνίσια παιδάκια στην πλατεία .

Ενώ το Γρεβενιώτικο φρικιό με το λοφίο που να το πάς ; Το πολύ πολύ να σε πάει στον Κούκο για μπύρες . Οπότε προτιμάς να πληρώσεις τον κούκο για αηδόνι…

καλλιτέχνης, μια λέξη δύο έννοιες....

Συμβαίνει στους καλλιτέχνες, να μην είναι ευχαριστημένοι από κινήσεις και επιλογές τους.... Είναι ανθρώπινο κατά την ταπεινή μου γνώμη και κατανοητό φυσικά όμως εδώ υπάρχει μια λεπτομέρια... Διάφοροι τραγουδιστές ή συγκροτήματα επιλέγουν μετά από κάποια "επιτυχία" την προβολή τους με κάθε τρόπο σε μουσικές εκπομπές και έντυπα (μουσικά να τα κάνει ο θεός, αλλά τέλος πάντων...). ζουν στιγμές διασημότητας, οικονομικής ευημερίας κτλ... καλλιτέχνες που ακολουθούν αυτήν την οδό αντιλαμβάνονται πως τα φώτα της δόξας κλείνουν και οι ημέρες με τον πακτωλό χρημάτων κάπου τελειώνουν, έτσι με αυτόν τον τρόπο δεν έκαναν ποτέ ούτε μια στιγμή τέχνη, ήταν μια ομάδα μέτριων, ατάλαντων που μια στιγμή κούρασαν και αντικαταστάθηκαν... Έπειτα αρχίζουν τα δράματα σε μεσημεριανά προσπαθώντας να εξηγήσουν με "κινέζικα" τους λόγους για τους οποίους η ιστορία δεν τους θυμάται κτλ κτλ... Κάπου σε αυτό το σημείο γυρίζω το νόμισμα και απολαμβάνω την άλλη όψη... Καλλιτέχνες, με την ακριβή έννοια, για τους οποίους μας απασχολεί η δράση τους που βγαίνει από τα ηχεία, που με ένα μαγικό τρόπο διαβάζουν σκέψεις που αντί για την δημοκρατία, έτσι όπως ασκείται, δίνουν λύσεις σε αδιέξοδα... Ένα από αυτά τα συγκροτήματα είναι αναμφισβήτητα το γκρουπ του Γιάννη Νάστα, Xaxakes με δισκογραφία το hey mister όμορφε, casanova και το valse των ελαφιών... delicious